Δεν είναι ο καθρέπτης που λέει ψέματα. Βλέπουμε μόνο την σκέψη μας να αντικατοπτρίζεται σε αυτόν. Ζώντας στις σκιές παρελθόντος και μέλλοντος, το ερώτημα είναι, σε πια φάση του παλμού βρίσκεται η σκέψη μας.
Είναι κρίμα για την επιστήμη που χρησιμοποιεί ακόμη τα μαθηματικά , για να βρεί απαντήσεις και αποδείξεις. Τόσοι αριθμοί και τόσες πράξεις, όταν υπάρχει μόνο το ένα και το μηδέν στην προσφορά και την αποδοχή της ύπαρξής τους.
Προσφορά και αποδοχή είναι ο παλμός , όμως κανείς δεν προσφέρει την σκέψη του ώστε να αποδεχθεί τις απαντήσεις.
Οι αριθμοί είναι άπειροι, το μέγεθος του σύμπαντος είναι άπειρο, η πράξη της διαίρεσης δεν τελειώνει ποτέ... κι όμως , όλα είναι τόσο απλά..
Απέδειξαν πως ο χωροχρόνος είναι εύπλαστος και συνέχισαν να πιστεύουν στην διαίρεση.. αδιανόητο! Μα δεν υπάρχει διαίρεση.. υπάρχει φαινομενική απομάκρυνση. Το σύνολο παραμένει πάντα, ένα και αδιαίρετο. Το ίδιο έκαναν όταν απέδειξαν πως δεν υπάρχει κενό. Τα πάντα ενώνονται με τα πάντα. Στην αρχή είδαν διαφορετικά στοιχεία και αμέσως μετά κατάλαβαν πως τα πάντα διαφέρουν μόνο στην δόνηση τους. Έτσι εμείς τα βλέπουμε ξεχωριστά και μπορούμε να τα αριθμούμε. Το απέδειξαν αυτό και συνέχισαν να μετρούν..!!
Η έρευνα χρειάζεται προσφορά και αποδοχή προτάσεων για να γίνει.
Προσφορά και αποδοχή αριθμών και πράξεων είναι παιχνίδι, όχι σοβαρή έρευνα.
Τι περιμένει το ανθρώπινο μυαλό για να ωριμάσει?
Αν καταλάβουμε τον παλμό του σύμπαντος, θα καταλάβουμε και την αιτία του.
Όπως δεν καταλαβαίνουμε την ταχύτητα με την οποία περιστρέφεται η γη γύρω από τον εαυτό της , γύρω από τον ήλιο και την ταχύτητα με την οποία απομακρύνεται ο γαλαξίας μας, έτσι δεν αντιλαμβανόμαστε τον γενικό παλμό του συνόλου. Είμαστε μέρος του. Κινούμαστε μέσα σε αυτόν τον παλμό. Για τις αισθήσεις μας , δεν υπάρχει παλμός.
Για την ανθρωπότητα κάποτε η γη δεν γύριζε, δεν ήταν στρογγυλή και ήταν το κέντρο του παντός. Ακόμη πρωτόγονη είναι η κατάσταση του είδους μας.
Τόσα δισεκατομμύρια ανθρώπων και δεν αντιλαμβάνονται καν ότι σκέφτονται...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου