Ένα θέμα με απασχολεί ιδιαίτερα αυτό το διάστημα και αυτό είναι η προσωπική μας αλήθεια. Κατάλαβα πως η πραγματική διάσταση του προβλήματος, δεν είναι τα “ψεματάκια” που θα πούμε στους ανθρώπους γύρω μας, αλλά αυτά που λέμε στον ίδιο μας τον εαυτό.
Κάποια ελπίδα για μία καλύτερη κατάσταση ζωής και σχέσεων. Βιασύνη να αποτελέσει πραγματικότητα. Στόχους έχουμε, όταν κινούμαστε οι ίδιοι προς ένα σημείο με τις ικανότητες μας. Ελπίδες έχουμε όταν αμφιβάλουμε για τις ικανότητες μας και περιμένουμε το σημείο, να έρθει σε εμάς. Κάπως έτσι γεννάμε Θεούς και σατανάδες , να μεσολαβούν στην διαδικασία εκπλήρωσης επιθυμιών.
Αυτό που διαφεύγει στον περισσότερο κόσμο, είναι ότι το “σημείο”-επιθυμία μας, είναι η ίδια μας η σκέψη. Εμπόδια στους δρόμους του μυαλού μας, οδηγούν σε ψευδείς αντιλήψεις. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα στην σκέψη.... Είναι απλά εμπόδια...
Όταν γυρίζουμε πίσω τον χρόνο, οι δρόμοι τις σκέψης αυξάνονται. Γνωρίζουμε πλέον το αποτέλεσμα ενός δρόμου και τους υπόλοιπους , τις υπόλοιπες επιλογές , τις είχαμε πάντοτε δίπλα μας. Ποιός δεν ονειρεύτηκε να γυρνούσε πίσω τον χρόνο στην ζωή του και να άλλαζε τις επιλογές του γνωρίζοντας το μέλλον?
Τι θα ήθελες όμως πραγματικά να αλλάξεις... Για σκέψου...
Δεν φταίει που δεν γνώριζες το μέλλον.. Φταίει που δεν πίστευες στην αλήθεια του εαυτού σου. Φταίει που είπες το εμπόδιο πως είναι αδιέξοδο. Και το πίστεψες!
Μετά “αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω” , και κουραφέξαλα....
Πια αδιέξοδα είναι η αλήθεια σου τώρα?
Εσύ έχεις γνώση της αλήθειας πίσω από τον καθρέπτη που κοιτάς το πρωί και δεν σου δείχνει αυτό που είσαι, αλλά αυτό που οι άλλοι πρέπει να δούν. Το ξέρεις εκείνη ακριβώς την στιγμή κι όμως λες ότι έτσι θες να είσαι...
Πόσο ψεύτικος κόσμος? Σου είπαν όπως στις φυλακές, πως είσαι η 0950758 και εσύ δεν είπες τίποτα ποτέ.. Όταν κοιτάζεις την ταυτότητα σου , ουρλίαζεις «ποια είναι αυτή?» κι όμως δεν έχεις πρόβλημα...Σιγά μωρέ τώρα... σου είπαν πως είσαι ο Γιώργος και μετά σε όλη σου την ζωή όταν σε ρωτάνε ποιός είσαι, λές πως είσαι ο Γιώργος! Εσύ ξέρεις την αλήθεια εκείνη την στιγμή.. σε ρωτάνε ποιός είσαι και τους λες ψέματα...
Σε τόσο απλά και τόσο τραγικά συνηθισμένα πράγματα ξεκινά το ψέμα της ίδιας μας της ύπαρξης...
Πιό όνομα είσαι εσύ?
Αν γύριζα τον χρόνο πίσω για εσένα, πιο όνομα θα φώναζες πως είσαι εσύ, την ώρα που σε ονομάζουν? Η αλήθεια είναι πως δεν το σκέφτηκες ποτέ.. Αν το είχες σκεφτεί θα το άλλαζες και στην πορεία.. Στέκεσαι εκεί με το 0950758 σου, μπροστά στον γκρεμό αντικρίζοντας την ελευθερία , γιατί αυτό θες να κάνεις και σου φωνάζουν «0950758 !» και εσύ γυρνάς! Ψέμα αυτό που άκουσες, ψέμα η πράξη σου να γυρίσεις... επιλογές...
« Έτσι είναι ο κόσμος » είπες, και εσύ που είσαι μέρος του, δεν είσαι κάτι διαφορετικό...
Τι? Είσαι?
Ναι βέβαια, όπου σε βολεύει να το λες πως είσαι...
Ακολουθώντας το κοπάδι, κάθε πρόβατο διαφέρει στην θέση του. Τουλάχιστον αυτά περιορίζονται από τα ένστικτα τους κι αν γυρίζαμε τον χρόνο πίσω, τις ίδιες επιλογές θα έκαναν.. αυτή είναι η αλήθεια τους...
Όταν λες και κάνεις αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύεις , είναι σαν να γύρισες τον χρόνο πίσω και όλα είναι σωστά,οικεία.. όλα είναι αλήθεια εσύ.
Έχεις το κουράγιο να συστηθείς?
Είμαι ο Αντικράτης.
Εσύ?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου